REHBERLİK

İDEALLERİME ENGEL KORKULARIM

... Bir bilge, bir gölün başında oturmaktadır. Susuzluktan kırılan bir köpeğin devamlı olarak göle kadar gelip, tam su içecekken kaçması dikkatini çeker. Dikkatle izler olayı. Köpek susamıştır ama göle geldiğinde sudaki yansımasını görüp korkmaktadır. Bu yüzden de suyu içmeden kaçmaktadır. Sonunda köpek susuzluğa dayanamayıp kendini göle atar ve kendi yansımasını görmediği için suyu içer. O anda bilge düşünür:"Benim bundan öğrendiğim şu oldu;" der: "Bir insanın istekleri ile arasındaki engel, çoğu zaman kendi içinde büyüttüğü korkulardır. Kendi içinde büyüttüğü engellerdir. İnsan bunu aşarsa, istediklerini elde edebilir."

Hayatın içinde çok çeşitli korkularımız var hiç şüphesiz. Yaşamımızı korku üzerine kurmuşuz, hayatımızı korkular belirliyor adeta. İnsanları kırmak, yaşam içerisindeki sorumluluklarımız, hayatın her aşamasında tabi tutulduğumuz sınavlar, başarısızlıklar, hatta yaşamımızı kaybetme korkusu. Bunlara bir de kişisel problemler eklenince kendimizi çıkmazda hissedebiliyor, karamsarlığa kapılabiliyoruz.

Örneğin; ÖSS’ye hazırlanan bir genç için sınav öylesine büyürki içinde, hayatta başka bir amacı yoktur, sorsanız o anda. Öyle büyütmüştür ki gözünde “kesinlikle kazanmalıyım, kazanamazsam hayatımın sonu, peki ya sınavlar, ne yapacağım bu zor sınav karşısında? Off şu yaşadıklarım ne kadar zor? Hayatta bundan daha zor bir şey var mıdır ki?” der ve büyük bir yük misali çöker omuzlarına kaygı ve korkuları… Hayatın zorluklarını içerisinde bulunduğu durumu göz önünde bulundurarak sadece sınavla sınırlı olduğunu zanneder bir an. Burada toplum korkusu da girer devreye. Oysaki hayat onun için yeni başlamaktadır. ÖSS bitip, üniversiteyi kazanınca üniversitede okumak, okurken yaşanılan zorluklar….Şimdi de bundan daha zoru yoktur, elde etmiştir ya ÖSS bile ona artık çok basit bir işi aşmış gibi gelir. Peki ya üniversite bittikten sonra? Hayat asıl şimdi mi başlamaktadır onun için? İş bulmak, iş hayatında yaşanan sıkıntılar, kariyer yapmak, iyi bir gelecek için çalışmak çalışmak...

Hayat her evresinde içinde bulunduğumuz koşullara göre bizde kaygı yaratır ve korkuları bize bir şekilde sunar. Biz bu korkuları öyle yüceltiriz ki, her evre bizim için aşılmaz bir duvar haline gelir adeta. Varlığından haberdar olmaya bile ürkeriz, yüzleşmek istemeyiz. Korkularımız bize engel olmaya çalışır her seferinde.

Korkularla yüzleşerek, onların altında yatan nedenleri bulmaya çalışarak ve korkularımızın gerçek yüzüyle tanışarak işe başlamalıyız. Hayatın her evresinde o anki yaşadığımız korkuyla tanıştığımızda aslında çözüm için ilk adımı atmış sayılırız. Kişilerin korkularını tanımaya çalışmaları ve geçmiş yaşantılarıyla bağlantı kurmaları, bu korkuların kaynağına ulaşmak, onları yenmek için etkili bir yol olacaktır.

Evet, yaşamda hep korkular olacak! Öncelikle bunu kabullenmeli insan. Önemli olan denize dalarken içindeki korkularla bu dalışı gerçekleştiren köpek örneğinde olduğu gibi, içimizdeki korkularla yüzleşip yolumuza devam etmektir. Her riski göze alarak kendi korkularımızla yüzleşmek ve risk var diye yaşamdan vazgeçmemektir.

Unutmayın!
“korkusuz insanlar ideallerini gerçekleştirir”.
Korkuların aşıldığı bir yaşam dileklerimle...